MYŚL ŚW.J.S.PELCZARA NA DZIŚ: Dziś jest
Łaska nie niszczy natury, ale ją oczyszcza, udoskonala i podnosi, dając jej takie siły, na jakie natura sama z siebie zdobyć się nie może. Łaska nie przymusza woli, lecz dziwnie słodko a silnie ją pociąga. ŻD 1, 106
Do parafii należą ulice:
  • Bruna, Bystra, Chłędowskiego, Czecha, Dolna, Drzymały, Gajowa, Głęboka, Górna, Konfederatów Barskich, Krakusa, Kurpiowska, Kusocińskiego, Lecha, Litewska(część), Lwowska(do nr75), Macha, Małopolska, Marusarzówny, Mazurska, Michałowskiego, Modra, Morgowa (część), Nadbrzeżna, Nazimka, Na Skały, Na Stoku, Na Wzgórzu, Ogińskiego, Ogrodowa, Olchowa, Olszewskiego, Piętaka, Podhalańska, Pogodna, Polna, Południowa (nieparzyste), Sabały, Sadowa, Solskiego, Sobótki, Spółdzielcza, Stawowa, Sułkowskiego, Szczytowa, Szkolna, Ściegiennego, Światowida, Torfowa, Traugutta, Twardowskiego, Wawelska, Wandy, Wąwozowa, Wesoła, Witolda, Witwickiego, Wyżynna, Załęska (część), Zenitowa, Żołnierzy I Armii Wojska Polskiego.

Parafia w liczbach:
  • osób 6300
  • rodzin 1800
Odpust:
  • 19 stycznia -św. Józefa Sebastiana Pelczara
  • 18 maja - dzień kanonizacji
Kaplice na terenie parafii:
  • Kaplica szpitalna - Szpital Wojewódzki nr 2, ul. Lwowska pw. św. Brata Alberta
  • Kaplica Domu Pomocy Społecznej - ul. Załęska pw. Miłosierdzia Bożego
Numer konta:
  • Bank PeKaO SA o/Rzeszów nr konta 06 1240 2614 1111 0010 7258 7680  >>>  Druk przelewu
Księża, którzy pełnili posługę kapłańską w parafii:
  • Ks. Waldemar Dopart (1995 - 1999 )
  • Ks. Władysław Szwed ( 1997 - 1999 )
  • Ks. Piotr Sałek ( 1999 - 2002 )
  • Ks. Mariusz Fijałkiewicz ( 2000 - 2003 )
  • Ks. Piotr Sala ( 2002 - 2004 )
  • Ks. Paweł Kopeć (2003 - 2005 )
  • Ks. Wiesław Bednarz ( 1999 - 2005 )
  • Ks. Robert Śliwa ( 2005 - 2006 )
  • Ks. Piotr Roman ( 2004 - 2006 )
  • Ks. Jacek Biel ( 2006 - 2009 )
  • ks. Daniel Kosiba (2006 - 2011)
  • Ks. Mariusz Matuszewski ( 2009 - 2014 )
  • Ks. Krzysztof Golas ( 2014 )
  • Ks. Krzysztof Wielgosz ( - 2015)
  • Ks. Mariusz Nowak (2005 - 2017)
  • Ks. Marek Draus (2014 - 2017) zm.14.03.2017r.
  • Ks. Marcin Szopiński (2016 - 2017) zm. 18.09.2017r.
  • Ks. Janusz Wiktor ( - 2018)
Parafie w naszym dekanacie, Dekanat Wschód: Asystent kościelny strony internetowej
  • Proboszcz, ks. Stanisław Wójcik
Opieka techniczna, aktualizacja strony internetowej:
  • Marcin Czyrek, Marta Bała
Strona istnieje od 5 czerwca 2005 roku. 19 września 2007 roku nasza strona przeszła pomyślnie wszystkie testy i została dodana przez administratora do Katalogu Wirtulanej Polski www.wp.pl. W marcu 2016 roku strona przesła modernizacje i została przystosowana do nowych standardów. Jest dostpępna również na urządenia mobilne.

zd258Św. J. S. Pelczar żył w latach 1842-1924. Pochodził z Korczyny. Przez 25 lat służył Kościołowi jako biskup diecezji przemyskiej oraz pełnił obowiązki rektora Uniwersytetu Jagielońskiego, . Jest założycielem Zgromadzenia Sióstr Sercanek. W domu rodzinnym Pelczarów panowała atmosfera sprzyjająca rozwojowi ducha maryjnego wśród dzieci. Matka każde dziecko tuż po urodzinach ofiarowała Matce Najświętszej. Pelczarowie najczęściej pielgrzymowali do Starej Wsi, gdyż było to sanktuarium najbliższe. Pielgrzymowali również do sanktuarium leżajskiego. Matka w domu uczyła dzieci pieśni i modlitw maryjnych. Józef, jako 11-letni chłopiec, pielgrzymował po raz pierwszy do sanktuarium Matki Bożej w Leżajsku w 100. rocznicę koronacji Obrazu. Tę pielgrzymkę zapamiętał i często ją wspominał jako ważne przeżycie duchowe. W latach późniejszych swego życia często powracał do tego sanktuarium, zwłaszcza w chwilach podejmowania trudnych decyzji i wyrażenia dziękczynienia. Lata młodości Świętego łączą się z ważnymi wydarzeniami w dziejach naszej Ojczyzny. Cześć oddawana Matce Bożej Królowej Polski wypływa z ducha patriotycznego, który również cechował Świętego od wczesnej młodości. Maryja w oczach św. bp. Pelczara to Królowa na wielu stolicach. Sam koronował i uczestniczył w koronacjach wielu obrazów w diecezji i poza nią. W Starej Wsi podczas uroczystości koronacyjnych wygłosił kazanie maryjne, które było wzorem dla późniejszych kazań oraz listów pasterskich. 10 czerwca 1991 r. Ojciec Święty Jan Paweł II na Rzeszowskich Błoniach dokonał beatyfikacji Biskupa Pelczara, a w rok później ogłosił go patronem diecezji rzeszowskiej. 18 maja 2003 roku na Placu św. Piotra w Rzymie Jan Paweł II bł. Józefa Sebastiana Pelczara wyniósł do godności świętego.



Relikwiarz św.J.S.Pelczara wykonany przez S.Stopyrę wg. własnego projektu.
Linki: Strona Sióstr Sercanek >>>
CHRZEST    Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody udzielając im chrztu w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego... (Mt 28, 19).    Chrzest Święty jest to sakrament ustanowiony przez Jezusa Chrystusa na zgładzenie grzechu pierworodnego i grzechów uczynkowych przed chrztem popełnionych (o ile chrzest przyjmuja dorośli.) Chrzest łączy nas z Chrystusem Panem i udziela łaski, przez którą człowiek otrzymuje dziecięctwo Boże i należy odtąd do Kościoła. Udziela się chrztu w pierwszych miesiącach po urodzeniu dziecka. W obrzędzie chrztu powinni brać udział oprócz rodziców chrzestnych i krewnych również ojciec i matka dziecka. Rodzicami chcrzestnymi moga być tylko bierzmowani i praktykujący katolicy. Mają oni wraz z rodzicami naturalnymi dbać o katolickie wychowanie swego chrześniaka, a także w miarę możliwości świadkami przy bierzmowaniu. Przygotowanie do sakramentu chrztu św. obejmuje:
  • zgłoszenie pragnienia ochrzczenia dziecka przynajmniej na dwa tygodnie przed planowanym terminem, którego dokonują jego rodzice lub prawni opiekunowie,
Wymagane dokumenty i informacje:
    • akt urodzenia dziecka z Urzędu Stanu Cywilnego,
    • metrykę ślubu kościelnego rodziców dziecka, gdy ślub był w innej parafii
    • nazwiska i imiona chrzestnych z adresem zamieszkania wraz z zaświadczeniem z parafii rodziców chrzestnych, że są praktykującymi katolikami,
Sakramentu chrztu świętego udzielamy w naszej parafii w każdą drugą i czwartą niedzielę miesiąca w czasie Mszy św. o godz. 12.00.

  BIERZMOWANIE    Wkładali (Apostołowie) na nich ręce, a oni otrzymywali Ducha Świętego... (Dz 8, 14-17).    Sakramentem dojrzałości chrześcijańskiej jest bierzmowanie; w nim Chrystus udziela nam swojego Ducha Św. Sakrament ten powinien przyjąc każdy ochrzczony. Aby godnie przyjąc sakrament, należy być w stanie łaski uświęcającej, odpowiednio pouczonym i zdolnym do odnowienia przyrzeczeń chrzecielnych. Bierzmowania udziela biskup ( w niektórych przypadkach może każdy kapłan ). Świadkami bierzmowania z zasady powinni być rodzice chrzestni kandydata, a gdy to jest niemożliwe, wówczas inni wierzący praktyykujący i bierzmowany katolik lub sami rodzice. Świadek kładzie rękę na prawym ramieniu kandydata na znak, że będzie go wspierał radą i czynem w życiu zgodnym z wyznawaną wiarą. Do sakramentu bierzmowania przystepuja uczniowie III klas gimnazjum. Kandydaci do bierzmowania uczestniczą w spotkaniach raz w tygodniu w/g ustalonego harmonogramu. Kandydaci do bierzmowania zapisują się u ks. Proboszcza, a potem uczestniczą w całorocznym kursie przygotowujacym do tego sakramentu.

NAJŚWIĘTSZY SAKRAMENT, MSZA ŚWIĘTA    Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy: To jest bowiem Ciało moje, które za Was będzie wydane... (Łk 22, 19-20)

SAKRAMENT POKUTY    Weźmijcie Ducha Świętego! Którym grzechy odpuścicie, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie są im zatrzymane... (J 20, 22-23).    Z sakramentu pokuty można skorzystać: każdego dnia przed mszą poranną o g. 7.00 oraz wieczorną o g.18.00 (w pierwszy czwartek miesiąca od g.17.00 i pierwszy piątek od g.16.00).

NAMASZCZENIE CHORYCH    Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone ... (Jk 5, 14-15).    Sakrament namaszczenia chorych ustanowił Zbawiciel dla ulgi duszy i ciała w niebezpiecznej chorobie. Nie jest on zatem, jak wielu błędnie sądzi sakramentem umierających. Stąd należy wzywać kapłana dość wcześnie, kiedy chory jest jeszcze prztomny i może dobrze sie wyspowiadać, przyjąć Komunie św. (wiatyk) oraz święte namaszczenie. W każdej chwili można wezwać kapłana by udzielił sakramentu chorych. Wystarczy zadzwonić na parafię. W I piątek każdego miesiąca odwiedzamy naszych chorych w ich domach. Trzeba wcześniej zgłosić chorego w kancelarii lub w zakrystii.

SAKRAMENT ŚWIĘCEŃ    To czyńcie na moją pamiątkę ... (Łk 22, 19).

SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA    Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi». (Rdz 1,27-28).    Każde małżeństwo, zawarte jako trwała współnota życia mężczyzny i kobiety posiada swoją godność i jest z natury dobre, bo jest ustanowione przez Stwórcę nieba i ziemi. Przygotowanie do zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego obejmuje:
  • spotkania z duszpasterzem w kancelarii parafialnej,
  • zaświadczenie z USC o braku przeszkód ( ślub konkordatowy ),
  • trzy nauki przedślubne,
  • trzy spotkania w poradnictwie rodzinnym.
   W celu zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego, narzeczeni (z których przynajmniej jedno z nich zamieszkuje na terenie tej parafii) zgłaszają się do kancelarii parafialnej, przynajmniej na trzy miesiące przed planowanym terminem ślubu.    Zgodnie z prawem kościelnym i polskim państwowym, małżeństwo mogą zawrzeć strony, mężczyzna i kobieta. Jeśli narzeczeni pragną zawrzeć małżeństwo w tutejszym kościele parafialnym, a żadna ze stron nie mieszka na terenie tej parafii, wszelkie sprawy załatwia się w kancelarii parafialnej, jednej ze stron, tam zgłaszając swój zamiar dotyczący ewentualnego miejsca zawarcia małżeństwa.

Termin rozpoczęcia katechez przedmałżeńskich w niektórych parafiach Rzeszowa
Parafia Termin
Pobitno, Św.J.S.Pelczara I sobota W. Postu
Fara listopad
Staromieście, św.Józefa kwiecień
Bożego Ciała grudzień
Chystusa Króla wrzesień
MB Saletyńskiej luty
Podwyższenia Krzyża Świętego styczeń
św.Judy Tadeusza maj
MB Królowej Polski październik
Św.Michała marzec
MB Różańcowej czerwiec
Bożego Ciała grudzień
Termin rozpoczęcia katechez przedślubnych w nietórych parafiach Rzeszowa
Parafia Konferecje
Fara I czwartek m-ca, godz. 17.00
Staromieście III czwartek m-ca, godz.17.00
Bożego Ciała I środa m-ca, godz.19.00
Chystusa Króla I niedziela m-ca, godz. 10.30
MB Saletyńskiej I wtorek m-ca, godz.18.00
Rzeszów-Słocina I pon. m-ca, godz. 18.30
Podwyższenia Krzyża Świętego III środa m-ca, godz. 16.00
św.Judy Tadeusza III wtorek m-ca, godz. 18.00
MB Królowej Polski I środa m-ca, godz. 18.00
www.rodzina.rzeszow.pl Żródło: Kuria Diecezjalna w Rzeszowie

Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Józefa Sebastiana Pelczara
35-301 Rzeszów, ul. Lwowska 46,
tel. 017 852 97 47
parafia@pelczar.rzeszow.pl

Kancelaria Parafialna:
  • Czynna codziennie 8.00 - 9.00, lub bezpośrednio po mszy św. wieczornej.
  • W soboty wieczorem, niedziele i uroczystości nieczynna.
Duszpasterze:
  • Proboszcz Ks. Stanisław Wójcik 
  • Wikariusz Ks.Tomasz Bierzyński
  • Wikariusz Ks. Marcin Stachnik
  • Wikariusz Ks. Robert Karaś
  • Rezydent ks. Tomasz Kołodziej
  • Kapelani Klinicznego Szpitala Wojewódzkiego Nr 2 im. Św. Jadwigi Królowej w Rzeszowie: Ks. Jacek Kaszycki, Ks. Bogusław Bembenik
Kontakt telefoniczny z Kapelanem dyżurnym - za pośrednictwem centrali telefonicznej Klinicznego Szpitala:
Gdy dzwonimy spoza szpitala tel. (17) 86-64-800
Gdy dzwonimy ze szpitala, posługując się aparatem telefonicznym szpitalnym tel. 800

Opieka techniczna, aktualizacja strony internetowej:
admin@pelczar.rzeszow.pl
  • Marcin Czyrek
  • Marta Bała

Historia zapisana w przydrożnych kapliczkach  >>

________________________________________________________________________________________

11 lutego 

Dwudziesty siódmy Światowy Dzień Chorego

ORĘDZIE PAPIEŻA FRANCISZKA
NA XXVII ŚWIATOWY DZIEŃ CHOREGO 2019 r.

“Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie” (Mt 10,8)

Drodzy Bracia i Siostry,

„Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie” (Mt 10,8). Są to słowa wypowiedziane przez Jezusa, gdy wysłał apostołów do szerzenia Ewangelii, aby Jego Królestwo było propagowane przez gesty bezinteresownej miłości.

Z okazji XXVII Światowego Dnia Chorego, który w sposób uroczysty będzie obchodzony w Kalkucie w Indiach dnia 11 lutego 2019 roku, Kościół – Matka wszystkich swoich dzieci, zwłaszcza słabych – pamięta, że gesty wielkodusznego daru, jak te Miłosiernego Samarytanina, są najbardziej wiarygodną drogą ewangelizacji. Opieka nad chorymi wymaga profesjonalizmu i czułości, bezinteresownych gestów, niezwłocznych i prostych, jak zwyczajny dotyk, poprzez które daje się odczuć drugiemu, że jest „ważny”.

Życie jest darem od Boga, jak napomina święty Paweł: „Cóż masz, czego byś nie otrzymał?” (1 Kor 4,7). Egzystencja, właśnie dlatego, że jest darem, nie może być uważana za zwykłe posiadanie czy prywatną własność, zwłaszcza w obliczu zdobyczy medycyny i biotechnologii, które mogłyby doprowadzić człowieka do ulegnięcia pokusie manipulowania „drzewem życia” (por. Rdz 3,24).

W obliczu kultury odrzucenia i obojętności chciałbym stwierdzić, że dar powinien być uznany za paradygmat zdolny do przeciwstawienia się indywidualizmowi i współczesnemu rozdrobnieniu społecznemu, do poruszenia nowych więzi i różnych form współpracy ludzkiej między narodami i kulturami. Dialog, będący warunkiem daru, otwiera relacyjne przestrzenie ludzkiego wzrostu i rozwoju, zdolne przełamać skonsolidowane schematy sprawowania władzy w społeczeństwie. Darowanie nie utożsamia się z czynnością dawania, ponieważ może być ono tak nazwane tylko, jeśli daje się siebie samego. Nie może to być zredukowane do zwyczajnego przekazania jakiejś własności lub przedmiotu. Różni się ono od dawania właśnie dlatego, że zawiera dar z siebie i zakłada pragnienie utworzenia więzi. Dar jest więc wzajemnym uznaniem, które jest konieczną cechą więzi społecznej. W darze kryje się odbicie miłości Bożej, która osiąga punkt kulminacyjny we wcieleniu Jezusa i w wylaniu Ducha Świętego.

Każdy człowiek jest biedny, potrzebujący i ubogi. Kiedy rodzimy się, aby żyć, potrzebujemy opieki naszych rodziców. Stąd w żadnej fazie i na żadnym etapie życia nikt z nas nie jest w stanie całkowicie uwolnić się od potrzeby i pomocy innych, nie jest też nigdy w stanie przezwyciężyć granicy bezsilności przed kimś lub przed czymś. To jest ten stan, który charakteryzuje nasze bycie „stworzeniami”. Uczciwe uznanie tej prawdy zachęca nas do pozostawania pokornymi i do praktykowania z odwagą solidarności jako cnoty nieodzownej dla istnienia.

Ta świadomość przynagla nas do działania odpowiedzialnego i przemyślanego, mając na uwadze dobro, które jest jednocześnie osobiste i wspólne. Tylko kiedy człowiek pojmuje siebie nie jako zamknięty świat, ale jako kogoś ze swej natury związanego ze wszystkimi innymi – jako „bracia” – możliwa jest praktyka solidarności społecznej, oparta na dobru wspólnym. Nie wolno nam się bać uznać siebie za potrzebujących i niezdolnych zapewnić sobie wszystkiego, czego potrzebujemy, gdyż sami o własnych siłach nie jesteśmy w stanie pokonać wszystkich ograniczeń. Nie obawiajmy się tej prawdy, ponieważ sam Bóg w Jezusie pochylił się (por. Flp 2,8) i pochyla nad nami i naszym ubóstwem, aby nam pomóc i dać te dobra, których sami sobie nie jesteśmy w stanie zapewnić.

Na okoliczność uroczystej celebracji w Indiach chciałbym z radością i podziwem przypomnieć postać Świętej Matki Teresy z Kalkuty, wzorca miłości, która uwidoczniła miłość Boga wobec ubogich i chorych. Jak stwierdziłem w czasie jej kanonizacji, „Matka Teresa przez całe swoje życie była hojną szafarką Bożego miłosierdzia, gotową do służenia wszystkim przez przyjmowanie i obronę ludzkiego życia, tego nienarodzonego oraz tego opuszczonego i odrzuconego. (…) Pochylała się nad osobami wyczerpanymi, pozostawionymi śmierci na poboczach dróg, rozpoznając w nich godność daną im przez Boga; zabierała głos wobec możnych tej ziemi, aby uznali swoje winy wobec zbrodni (…) ubóstwa stworzonego przez nich samych. Miłosierdzie było dla niej ‘solą’, która nadaje smak każdemu jej działaniu i ‘światłem’ rozjaśniającym ciemności tych, którzy nie mieli już nawet łez, aby płakać nad swoim ubóstwem i cierpieniem. Jej misja na obrzeżach miast i na egzystencjalnych peryferiach pozostaje w naszych czasach wymownym świadectwem Bożej bliskości wobec najbiedniejszych z biednych” (Homilia, 4 września 2016).

Święta Matka Teresa pomaga nam zrozumieć, że jedynym kryterium działania musi być bezinteresowna miłość wobec wszystkich, bez względu na język, kulturę, grupę etniczną czy religię. Jej przykład nadal prowadzi nas do poszerzania horyzontów radości i nadziei dla ludzkości potrzebującej zrozumienia i czułości; zwłaszcza dla tych, którzy cierpią.

Ludzka wielkoduszność jest zaczynem działania wolontariuszy, którzy mają wielkie znaczenie w sektorze społeczno-medycznym i którzy w wymowny sposób żyją duchowością Miłosiernego Samarytanina. Dziękuję i wspieram wszystkie stowarzyszenia wolontariackie, które zajmują się transportem i ratowaniem pacjentów, które zapewniają dawstwo krwi, tkanek i organów. Szczególnym obszarem, w którym Wasza obecność wyraża optykę Kościoła, jest ochrona praw chorych, zwłaszcza tych cierpiących na choroby wymagające specjalnej opieki, nie zapominając także o wymiarze zwiększania świadomości i profilaktyki. Wasza służba wolontaryjna w strukturach sanitarnych i domowych ma ogromne znaczenie, począwszy od opieki zdrowotnej po wsparcie duchowe. Korzysta z niej wielu chorych, samotnych, ludzi w podeszłym wieku, słabych psychicznie i fizycznie. Zachęcam Was, abyście nadal byli znakiem obecności Kościoła w zsekularyzowanym świecie. Wolontariusz jest bezinteresownym przyjacielem, któremu można powierzyć myśli i emocje; poprzez słuchanie tworzy on warunki, w których chory, nie jest już biernym obiektem opieki, ale staje się aktywnym podmiotem i bohaterem wzajemnej relacji, zdolnym do odzyskania nadziei i lepiej przygotowanym do zaakceptowania leczenia. Wolontariat komunikuje wartości, zachowania i style życia, które w centrum mają pasję obdarowywania. W ten sposób realizuje się humanizacja opieki.

Postawa bezinteresowności powinna pobudzać przede wszystkim katolickie placówki opieki zdrowotnej, ponieważ to właśnie logika Ewangelii określa ich działanie, zarówno na obszarach najbardziej zaawansowanych, jak i w miejscach najtrudniejszych. Katolickie placówki są powołane, aby wyrażać istotę daru, darmowości i solidarności, w odpowiedzi na logikę zysku za wszelką cenę, logikę dawania, aby otrzymywać, logikę wyzysku nie zwracającego uwagi na ludzi.

Wzywam Was wszystkich, na różnych poziomach, do promowania kultury bezinteresowności i daru, niezbędnych do przezwyciężenia kultury zysku i odrzucenia. Katolickie instytucje opieki medycznej nie powinny wpadać w myślenie biznesowe, ale dbać o opiekę nad człowiekiem, bardziej niż o zysk. Wiemy, że zdrowie jest relacyjne, zależy od interakcji z innymi i potrzebuje zaufania, przyjaźni i solidarności. To jest dobro, którym można się cieszyć „w pełni” wyłącznie, gdy się nim dzieli. Wskaźnikiem zdrowia chrześcijanina jest radość z bezinteresownego daru.

Was wszystkich zawierzam Maryi, Uzdrowieniu chorych. Niech nam pomaga dzielić się darami otrzymanymi w duchu dialogu i wzajemnego przyjęcia, abyśmy żyli jak bracia i siostry, uważni na potrzeby jedni drugich, abyśmy wiedzieli, jak dawać z sercem hojnym i uczyli się radości z bezinteresownej służby. Z miłością zapewniam wszystkich o mojej bliskości w modlitwie i z serca udzielam Apostolskiego Błogosławieństwa.

Watykan, 25 listopada 2018
Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata

Franciszek

___________________________________________________________________________________________

Facebook