Wielka Sobota

Była taka święta noc betlejemska, gdy zostaliśmy wezwani głosami z Wysokości i wprowadzeni przez pasterzy do groty Twojego narodzenia. […] Dzisiaj jesteśmy tu znowu – my, Twój Kościół – jesteśmy przy Twoim grobie, czuwamy”.
[św. Jan Paweł II,
Homilia w czasie mszy św. Wigilii Paschalnej, 5 kwietnia 1980.]

Wielka Sobota, to ostatni dzień Wielkiego Tygodnia, a zarazem trzeci i ostatni dzień Triduum Paschalnego, tuż przed Niedzielą Wielkanocną. W Kościele katolickim dzień ten jest dniem wyciszenia i oczekiwania na zmartwychwstanie Chrystusa. Przez cały dzień trwa adoracja Najświętszego Sakramentu w przygotowanej specjalnie na tę okazję kaplicy symbolizującej grób Chrystusa. Tradycyjnie przy Grobie Pańskim czuwają ministranci, harcerze lub strażacy.

W Wielką Sobotę w Kościele katolickim, podobnie jak w Wielki Piątek, nie są odprawiane Msze św. Co prawda, po zapadnięciu zmroku odprawiana jest Msza Wigilii Paschalnej, ale należy już ona do obchodów Niedzieli Wielkanocnej.

Tradycyjnie w Wielką Sobotę dokonywany jest obrzęd poświęcenia pokarmów spożywanych następnie podczas śniadania w Niedzielę Wielkanocną. Wśród święconki nie może zabraknąć chleba — na pamiątkę cudownego rozmnożenia chleba dokonanego przez Chrystusa na pustyni w celu nakarmienia słuchających go tłumów, jaj (najczęściej kurzych) — symbolizujących nowe życie, mięsa — na pamiątkę baranka paschalnego spożywanego przez Chrystusa z apostołami podczas uczty w wieczerniku w Wielki Czwartek.

Obrzędy Wigilii Paschalnej rozpoczynają się gdy zapada ciemność. Jest to czuwanie podczas Wielkiej Nocy, w czasie której Chrystus zmartwychwstał. Tej nocy jaśnieje światło paschału – symbolizującego Chrystusa, bogata liturgia słowa ukazuje przejście z niewoli do wolności, z ciemności do światłości, że śmierci do życia. Chrzest udzielany tej nocy i odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych uświadamiają nam, że owocem śmierci i zmartwychwstania Chrystusa jest nasz udział w jego misterium paschalnym i nowym życiu. Radosne Alleluja uświadamia nam, że Chrystus zmartwychwstał i żyje, a my mamy być Jego świadkami.

W sobotę jak co roku  Caritas Parafialny rozprowadzał “Chlebki Wielkanocne”. 

Zdecydowana większość wiernych zabiera  ten chleb wraz z innymi pokarmami do kościoła, aby został poświęcony przez kapłana, a w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego w gronie rodziny spożywany zostaje podczas wielkanocnego śniadania. 

 

Facebook