SAKRAMENT ŚWIĘCEŃ – KAPŁAŃSTWO
Sakrament święceń (łac. ordinatio) popularnie nazywany sakramentem kapłaństwa jest także sakramentem posługi apostolskiej. Należy on, obok sakramentu małżeństwa, do grupy sakramentów w służbie komunii. Jest zatem nastawiony na zbawienie innych ludzi; opiera się na służbie innym, dzięki czemu przyczynia się również do zbawienia osobistego.
Sakrament święceń obejmuje on trzy stopnie: episkopat, prezbiterat i diakonat. Przy czym pojęciem kapłan określa się wyłącznie biskupów i prezbiterów, a nie diakonów. Warto też dodać, że diakonat nie jest równoznaczny przyjęciu sakramentu kapłaństwa, w przeciwieństwie do prezbiteratu i episkopatu. Ta pewna rozbieżność w nazewnictwie jest związana w znacznym stopniu z istnieniem diakonatu stałego, który w tym przypadku nie poprzedza święceń prezbiteratu, jak ma to miejsce w formacji seminaryjnej. Zadaniem diakona jest służba i pomoc kapłanom. Święcenia biskupie (sakra biskupia) są natomiast pełnią sakramentu święceń.
Włączenie do stanu kapłaństwa (stanu biskupów, prezbiterów i diakonów) dokonuje się na mocy obrzędu ordinatio, który jest aktem religijnym i liturgicznym. Słowo ordinatio jest tożsame z konsekracją, błogosławieństwem bądź właśnie z sakramentem. Akt sakramentalny jest równoznaczny z udzieleniem daru Ducha Świętego; daje „świętą władzę” (sacra potestas). Władza ta nie pochodzi od ludu, ale od samego Jezusa Chrystusa. Znakiem konsekracji jest włożenie rąk przez biskupa i modlitwa konsekracyjna nad kandydatem.
Kościół głosi, że obok kapłaństwa urzędowego (hierarchicznego), cała wspólnota wierzących jako taka jest kapłańska; mówi o kapłaństwie wspólnym wszystkim wiernych. Różnią się one jednak co do istoty. O ile kapłaństwo wspólne wiernych realizuje się przez rozwój własnej łaski chrztu i przez życie według Ducha, to kapłaństwo urzędowe służy kapłaństwu wspólnemu, przyczyniając się do rozwoju łaski chrztu wszystkich chrześcijan. Jest ono jednym ze narzędzi, przy pomocy których Chrystus ciągle buduje i prowadzi swój Kościół:
Jest więc jeden i ten sam Kapłan, Chrystus Jezus, którego najświętszą Osobę zastępuje kapłan. Ten ostatni bowiem dzięki konsekracji kapłańskiej upodabnia się do Najwyższego Kapłana i posiada władzę działania mocą i w osobie samego Chrystusa (virtute ac persona ipsius Christi). (Pius XII, enc. Mediator Dei.)
Kapłaństwo ma charakter służebny. Jest skierowane zarówno ku Chrystusowi, jak i ku ludziom: kapłaństwo urzędowe reprezentuje Chrystusa wobec zgromadzenia wiernych, jednocześnie reprezentując zgromadzenie wiernych wobec Boga, gdy zanosi do Niego modlitwę całego Kościoła oraz składa ofiarę eucharystyczną.
Celebracja święceń powinna odbywać się w obecności wiernych, w katedrze, najlepiej w niedzielę lub święto nakazane, i powinna mieć uroczysty charakter. Święcenia są udzielane w ramach liturgii eucharystycznej. Dla wszystkich trzech stopni święceń istotny jest ten sam obrzęd, mianowicie włożenie rąk przez biskupa na głowę wyświęcanego, a także specjalna modlitwa konsekracyjna, będąca prośbą do Boga o wylanie Ducha Świętego i udzielenie Jego darów dostosowanych do posługi, do której kandydat jest wyświęcany. Sakrament jest udzielany przez biskupów, gdyż są oni nazywani następcami Apostołów.
Sakrament święceń nie może być powtarzany ani udzielany tylko na pewien czas. Przy czym istnieje możliwość (z ważnych powodów) zwolnienia osoby wyświęconej z obowiązków i funkcji związanych ze święceniami; może ona również otrzymać zakaz ich wykonywania (suspensa – zawieszenie w czynnościach).
Powołani do służby Bożej z naszej parafii zostali:
- s. Sara Natalia Demkowicz – serafitka
- ks. Sebastian Dziedzic – diecezja sandomierska
- ks. Piotr Dzierżak MS
- ks. Marek Gubernat MSF
- ks. Marcin Hejman – diecezja sandomierska
- s. Angelika Beata Kawa – felicjanka
- ks. Kamil Kojder – diecezja rzeszowska
- ks. Władysław Kret – diecezja rzeszowska / zmarł 4 lutego 2021 r., w wieku 65 lat, w 36. roku kapłaństwa
- ks. Michał Piętka – diecezja rzeszowska
- ks. Roman Trzeciak – archidiecezja przemyska
ZASADY PRZYJMOWANIA DO WYŻSZEGO SEMINARIUM DUCHOWNEGO W RZESZOWIE
Do Wyższego Seminarium Duchownego w Rzeszowie mogą wstępować kandydaci, którzy ukończyli szkołę średnią i zdali maturę. Powinni być ludźmi wiary odczytującymi w sobie głos powołania do kapłaństwa. Winni posiadać zdolności intelektualne wystarczające do odbycia studiów filozoficzno-teologicznych, cieszyć się dobrą opinią, czuć się zupełnie wolnymi w podejmowaniu decyzji o wstąpieniu do Seminarium, cieszyć się dobrym zdrowiem fizycznym i psychicznym.
Podstawą przyjęcia do Seminarium są:
1. Rozmowa kwalifikacyjna z księdzem rektorem WSD lub wskazanym przez niego innym moderatorem seminarium. Kandydat proszony jest o wcześniejsze uzgodnienie terminu spotkania kwalifikacyjnego z Rektorem pisząc na adres email: akubis@gmail.com lub rektor@wsd.rzeszow.pl
2. Przedstawienie w Rektoracie WSD w Rzeszowie następujących dokumentów:
- Własnoręcznie napisana prośba kandydata, skierowana do księdza rektora, o przyjęcie do seminarium.
- Własnoręcznie napisany życiorys.
- Oryginał świadectwa maturalnego.
- Oryginał świadectwa ukończenia szkoły średniej.
- Zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego o niekaralności.
- Świadectwo chrztu i bierzmowania.
- Opinia księdza proboszcza.
- Opinia księdza katechety ze szkoły średniej.
- Zaświadczenie lekarskie o zdatności kandydata do podjęcia studiów.
- Dwie fotografie w formacie zgodnym z wymaganiami do dowodu osobistego z podpisem na odwrocie.
3. Egzamin wstępny. Termin: 13 lipca oraz 5 września 2026 r. Zakres materiału zostanie wskazany w czasie rozmowy kwalifikacyjnej.
Rektor:
Ks. Adam Kubiś
ul. Witolda 11A, 35-302 Rzeszów
akubis@gmail.com lub rektor@wsd.rzeszow.pl